MARMARİSTE SANATA DARBE

MARMARİSTE SANATA DARBE
Yayınlama: 15.01.2026
Düzenleme: 15.01.2026 15:12
A+
A-

1978 yılında, henüz 14 yaşındayken amatör oyuncu olarak profesyonel bir tiyatroda, Ankara Halk Tiyatrosu’nda tiyatroya başladım.

O dönemin efsane isimlerinden Erkan Yücel ustamın öğrencisi oldum.

Yaşam koşulları nedeniyle zaman zaman ara vermek zorunda kalsam da, tiyatro ile bağımı hiçbir zaman koparmadım.

12 yıl önce emekli oldum ve yaşadığım şehir Marmaris’te yeniden tiyatroya başladım. Oyuncu ve yönetmen olarak birçok oyunu sahneye koyduk.

Her yıl bir tiyatro oyununu Marmaris halkına ÜCRETSİZ sunduk.

Bütün masrafları kendi cebimizden karşıladık.

Çok emek verdik.

Çok zaman harcadık.

Hiçbir karşılık beklemedik.

Tek karşılığımız seyircinin alkışlarıydı…

Her oyunumuzda salon tamamen doldu.

Bazı oyunlarda salon yetmedi; çok sayıda insan geri dönmek zorunda kaldı, öz abim dâhil…

Açıkça söylüyorum:

Marmaris, Ege ve Akdeniz sahili içinde kültür ve sanatı en düşük olan yerdir.

Bu yüzden dünyanın en güzel şehirlerinden biri olmasına rağmen niteliksizdir.

Kel Bodrum, yeşil Marmaris’ten çok daha fazla markadır.

Biz aslında bu kültür ve sanat yoksunluğuna ilaç gibiydik.

Bizim tiyatromuz, korolarımız, ressamlarımız, ritim gruplarımız ilaçtı.

Sinpaş sürecinde, abi kardeş gibi başladığımız önceki Belediye Başkanımız Mehmet Oktay’la kanlı bıçaklı olmamıza rağmen, sanat adına istediğim her şeyi belediyeden alabildim.

Ta ki bu döneme kadar…

Şimdiki başkanımız, dayısıyla dargındı; barıştıktan sonra dayısının isteğiyle birçok ismi belediyeye getirdi.

Bunlardan biri Kültür Evi Müdürü oldu. Ankara’dan getirildi.

Öyle bir müdür ki; belediyenin kendi kültür müdürü olmasına rağmen her şeye bu kişi karar veriyor.

Bu müdür geldikten sonra, Marmaris’in yıllarca kültür ve sanat yükünü sırtlamış bizleri yok saydı.

Dışarıdan tiyatrolar, gruplar getirip onlara ücretler ödeyerek, Marmaris’te sözde kültür ve sanat yapılacağını sanıyorlar.

Biz yıllardır gösterilerimizi ÜCRETSİZ sunduğumuz için belediye yalnızca AKM’deki salonu ücretsiz tahsis ederdi.

Işığından sahnesine kadar her şeyi kendimiz yapardık.

Şimdi bu da kaldırıldı.

Ücretsiz etkinlikler için çok ciddi paralar isteniyor.

Bunun üzerine bir dilekçe yazdım ve Kent Konseyi üzerinden belediyeye ilettim: “Ücretsiz etkinliklerden para istenmesi sanata büyük bir darbedir. Bu uygulamadan derhal vazgeçilmelidir” dedim.

Bir sonuç çıkacağından zerre umudum yok.

Ama ben savaşı asla terk etmem.

12 yıl boyunca, her yıl bir tiyatro oyunu sahneye koymuş bizler, ilk kez bu yıl, bu yönetim yüzünden oyun koymamaya karar verdik.

Tiyatrodan hiç para kazanmadık.

Ama tiyatro, bizim gibiler için aldığımız soluk kadar hayati bir ihtiyaçtır.

Bizim soluğumuzu kestiler.

Asla affetmeyeceğiz.

Asla unutmayacağız.

Duyan, duymayana haber versin.

Bu yazıya katılıyorsanız, lütfen çokça paylaşın.

Bir Yorum Yazın

Ziyaretçi Yorumları - 0 Yorum

Henüz yorum yapılmamış.