
Nurrettin Ece’den Rodos’tan Atina’ya Akdeniz İzlenimleri / 1
Schengen ülkelerini dolaşmaya Rodos’tan başladık.
Ada, tarihi kale kapısından içeri girip “Old Town” denilen bölgeden şehir merkezine doğru ilerlediğiniz anda size ilk gerçeği sunuyor: Sezon çoktan bitmiş.
Birkaç küçük market ve açık eczane dışında neredeyse tüm mekânlar kepenk indirmişti. Yazın kalabalık, kışın ise sessiz ve içine kapanan bir ada Rodos.
Peki fiyatlar? Türkiye’den gelenlerin anlattığı gibi “ucuz cennet” mi?
Kesinlikle hayır.
Fiyatlar Türkiye ile aşağı yukarı aynı.
Rodos’ta aldığım hizmet kaliteliydi. Hizmet sektörü, sunumu düzgün yapıyor. Aldığı parayı da büyük ölçüde hak ediyor.
Öğle yemeği için limana yakın, güzel bir aile işletmesine oturduk. Lezzetli, samimi ve fiyatları makuldü.
İki kişi yaklaşık 2000 TL’ye doyduk.
Ama küçük bir detay:
Bizde ikram olan çay, burada 2,5 Euro.
Ekmek mi? Bir dilim isterseniz 2 Euro.
İkram kültürü yok.
Marketlerde içkiler nispeten ucuz olsa da, mekân fiyatları Marmaris’le neredeyse birebir.
Atina: Tarih Büyük, İşletmecilik Küçük
Atina’ya geçtiğimizde manzara maalesef pek iç açıcı değildi.
Özellikle Akropolis çevresindeki restoranlar…
Gerçekten dökülüyor.
Bu bölge, çok daha iyi işletmecileri hak ediyor.
Fiyatlar Marmaris’ten yüzde 10–20 daha pahalı, ama hizmet kalitesi Marmaris’in gerisinde.
Çoğu restoran 8–10 masalık küçük işletmeler.
Menüler ise tam bir karmaşa:
Spagetti çeşitleri, pizzalar, etler, deniz ürünleri…
Yunan alfabesiyle yazılmış büyük başlıklar, altına sıkıştırılmış minicik İngilizce açıklamalar…
Menüyü çözmek ayrı bir uğraş.
Türkiye’den gelip buraları öve öve bitiremeyenlerin anlattığı gibi ucuz mu?
Kesinlikle hayır.
Tam tersine; pahalı ve vasat.
Kapalı çarşı mı, açık karmaşa mı?
Akropolis çevresindeki dar sokaklar, Marmaris Kapalı Çarşı’yı andırıyor.
Ama üstü açık.
Dışarıya ürün koymak serbest.
Herkes yayılmış da yayılmış…
Bana göre hiçbir cazibesi yok.
Ürünler birbirinin aynısı.
Birkaç magnet dışında alınacak özgün bir şey yok.
Sintagma: Şehrin nefes aldığı yer
Sintagma Meydanı, Atina’nın kalbi.
Adını Yunan Anayasası’ndan alıyor.
1830’larda yapılan ve 1934’ten bu yana Yunan Parlamentosu’na ev sahipliği yapan eski Kraliyet Sarayı burada.
Bu bölgede uluslararası markaların mağazaları var.
Geceliği 400 Euro ve üzeri olan oteller mevcut.
Şehir yılbaşı hazırlığında.
Oteller ve büyük işletmeler Christmas süslemeleriyle yeni yılı karşılamaya çalışıyor.
Bazı metro duraklarında küçük Christmas fuarları kurulmuş.
40–50 stanttan oluşan; daha çok organik gıdalar, el işi ürünler ve takılar satılan minik ama keyifli alanlar.
Akropolis: Tanrıların şehri
Akropolis Müzesi’ne giriş 30 Euro.
Çıkmaya değer.
Manzarası enfes. Yanınızda mutlaka içecek olmalı; hemen terk edilecek bir yer değil.
Huzur verici…
Akropolis…
Felsefecilerin ve tanrıların şehri.
Antik Yunan’da şehirlerin en yüksek noktasına inşa edilen, surlarla çevrili; tapınakların, sarayların ve sığınakların bulunduğu “yüksek şehir.”
Atina Akropolisi, bu tanımın dünyadaki en bilinen örneği.
Bulutların arasında, Olimposlu tanrıların yaşadığına inanılan o zirvede durup şehre bakınca insan şunu düşünüyor:
Tarih çok büyük…
Ama bugünün işletmeciliği, o büyüklüğün gerisinde.
Bulutlara bu kadar yakın bir tepede bile,
yılların yorgunluğu yok…
Asıl yorgun olan, bugünün anlayışı.